W drzwiach trzeciego chrześcijańskiego tysiąclecia i w ramach “Nowej Ewangelizacji” do której zostaliśmy wezwani przez Jego Świątobliwość Papieża Jana Pawła II wobec nowych wyzwań dla Kościoła i świata;

I również z pragnieniem abyśmy, chrześcijanie z Zachodniej, Śródziemnomorskiej Europy, mogli mieć bliższe stosunki i głębsza wiedze o chrześcijanach ze Wschodu i aby w ten sposób rosła nasza wspólnota i abyśmy wszyscy się wzbogacili skarbami naszych tradycji i aby Kościół, tak jak to powiedzial Ojciec Świety, mógł od nowa oddychać obydwoma płucami, Wschodnim i Zachodnim.

I z pragnieniem aby przyczynic się w ten sposób do jedności chrześcijan.

Świadomy, że lepsze poznanie form tradycji chrześcijańskiej na Wschodzie może w znaczny sposób pomóc w pogłębieniu znajomości i w prowadzeniu bardziej odpowiedzialnego dialogu intelektualnego z judaizmem i islamem;

I również mając na uwadze, że związki między Wschodem i Zachodem miały miejsce w Granadzie do jej początków chrześcijańskich, i są ważne także we współczesnym kontekście, naznaczonym przez wielkie zajwiska ruchów migracyjnych i wspólżycia osób różnych kultur i tradycji.